nası yani

                                   Kaderler vardır yağlı bir ilmek gibi

                                   Dolanır boynumuza kör gecelerde

                                   Bir boşlukta durmadan sallanır insan

                                   Ki ağlamak son çaredir o yerde ..

        DeepNot : öss ye hazırlanırken bir paragraf sorusunda rastlamıştım bu şiire..

        unutmadığım ve hiçbir zaman unutamayacağım bir şiir..

Yalnız kaldınız sanırsınız,
Biliyorum.
Yalnız bırakılmışsınız,
Biliyorum.
Ötesi yok.

II
Ötesi var:
Yalnızlık
Müziğin bile seni dinlemesidir.
Yalnızlık
İnsanin kendine mektup yazması
Ve donup-donup onu okuması
Yalnızlığın da ötesidir

       Özdemir ASAF

Sana geliyorum, sana,
Beni anla,içimdeki şeytan.
Yalnız sensin doğru söyleyen.
Gerekince kaçan,gerekince gelen.

Denizin yüzünde geceleyin,
Karanlıkları işleyen renkleri görmek senden.
Senden,bazı kelimelerin farkedilmemiş güzelliğini anlamak,
Unutulmuş yaşamaya başlayıvermek birden.

Sana geliyorum,doğru sana,
Susmamak için.
Çünkü sensin dinleyince dinleyen,
Bakınca bakan.görünce gören.

Sevmesini iyi bilirim,düşünmeyi öğrendim.
Duydum nedir can vermeden ölmek.
Artık bütün kapıları açıp kapayabilirim.
Sen anlarsın bunlar ne demek.

Sana geliyorum, yalnız sana,
Yalansız,gizlisiz.
Olduğu gibi anlatacağım ne varsa,
Bil,bilsinler,biliniz.

Sen,
Vurunca vuran,gülünce gülensin.
Sesin,yüzün,ellerin yüzde-yüz senin.
Sen ölmeyensin

                            Özdemir ASAF

Beni bundan böyle
Beklese-beklese
Hüzün bekler,
Çağırsa-çağırsa
Hüzün

Neden mi?
Neden olacak..
O kadar gezilip görüldü ki..
Hep ben bir şeyden,
Bir yer'den
Bir kimse'den uzaktayım
Ve kendimden.

Ölüm beklemez beni..
Çünkü, ben gene de
Bir şeye,
Bir yer'e
Ya da bir kimseye giderken de
Kendimden uzakta olacağım

İşte
Bunun adı hüzündür.
 

                   Özdemir ASAF

Gerçek değer gelmesi boşluk dolduran değil;
Gitmesi boşluk yaratandır.

                                       Özdemir ASAF

Ben düşmanım
Etten, kemikten, kandan
Çevirmişim yüzümü yüzüne
Bakıyorum utanmadan

Ben düşmanım
Ölmeni değil gülmeni gözleyen
Iyi şeyler söyleyen
Özleyen.

Gece geliyor bir bir
Parlıyor yıldızın
Onda beyazın, sarın, kırmızın
Biliyorum yıldızların en parlağı senin

Ben düşmanım
Etten, kemikten, kandan
Elleri taş devrinden kalmış
Bir Düşman...

                             Özdemir ASAF

Onun güzelliğini herkes görüyorsa o bence az güzeldir.
Herkes biliyorsa o bence hiç güzel değildir.
Onun güzelliğini yalnız ben görüyorsam bu sevgidir.
Yalnız ben biliyorsam bu aşktır.
Hiç kimse görmüyorsa bu yalnızlıktır..

                                                   Özdemir ASAF

Bekle dedi gitti
Ben beklemedim, o da gelmedi...
Ölüm gibi bir şey oldu
Ama kimse ölmedi...

                   Özdemir ASAF